Temat: Nowatorstwo Szekspira.
Porównanie dramatu antycznego i szekspirowskiego.
Dramat antyczny (na podstawie Króla Edypa)
Dramat szekspirowski (na podstawie Makbeta)
Zasada trzech jedności
Szekspir odrzuca tę zasadę:a) czas (akcja w dramacie trwa kilka lat), b) miejsca (miejsce nie jest jedno, jest ich kilka, np. Forres, Iverness), c) akcji (poza wątkiem głównym - Makbeta, wątki poboczne, np. Lady Makbet.
Dramat antyczny przestrzega zasady trzech jedności:a) czasu (akcja trwa max. 24 h), b) miejsca (akcja rozgrywa się w jednym miejscu, u Sofoklesa: pałac królewski), c) akcji (jeden wątek, w dramacie - wątek Edypa).
Decorum - zasad stosowności
W Makbecie Szekspir przeplata tragizm z komizmem. Przykładem może być rozmowa Lady Makduff z synem, w której dziecko o kupnie męża przez matkę, gdyby tego zabrakło. W dramacie mamy także scenę rozlewu krwi, np. zabójstwo głównego bohatera rozgrywa się na scenie.
Zgodnie z zasadą decorum tragedie pisze się stylem wysokim, starannym językiem, z powagą, a komedie - z humorem, niższym językiem. W dramacie Sofoklesa zasada ta jest stosowana. Decorum przejawia się też w braku scen krwawych, np. nie widzimy powieszonej Jokasty, przekazuje nam tę informację posłaniec.
Naśladowanie rzeczywistości (tzw. mimesis)
Angielski dramatopisarz nie przestrzega tej zasady. Wprowadza w swój utwór wiedźmy, czarownice, które należą do świata fantastycznego. Przez to nie możemy powiedzieć, że Makbet jest utworem, w którym zastosowano zasadę prawdopodobieństwa.
Antyczni twóry tworzyli swoje dzieła zgodnie z zasadą podobieństwa, czyli w dramat ma przypominać życie, do tego dążono, nie można tworzyć dzieła, w którym występują elementy niemające odzwierciedlenia w rzeczywistości. Król Edyp respektuje tę zasadę, nie znajdziemy nigdzie odstępstwa od tej reguły.
Aktorzy
U Szekspira mamy do czynienia ze scenami zbiorowymi, np. pod koniec pojawia się 10 000 tysięcy żołnierzy, a więc autor nie trzyma się antycznej zasady.
Dramat antyczny przechodził zmiany w kwestii ilości aktorów na scenie. Od 1 na początku, ostatecznie do 3.
Budowa dzieła (chór i układ dzieła)
Elementem ważnym dla dramatu antycznego był chór, którego pieśni (tzw. stasimony) komentowały i objaśniały słowa i zachowania bohaterów. Pomagał zinterpretować utwór. Tragedia antyczna dzieli się na: prolog, parodos, episodion, stasimon, exodos.
Szekspir rezygnuje z chóru. Dzięki temu widz zostaje sam na sam z dziełem, sam wyciąga wnioski. Szekspir dzieli swoje dzieło na akty i sceny, odchodząc tym samym od założeń klasycznej tragedii antycznej.
Dramat szekspirowski
Przemysław Miszczak
Created on May 31, 2020
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Akihabara Connectors Infographic
View
Essential Infographic
View
Practical Infographic
View
Akihabara Infographic
View
The Power of Roadmap
View
Artificial Intelligence in Corporate Environments
View
Interactive QR Code Generator
Explore all templates
Transcript
Temat: Nowatorstwo Szekspira.
Porównanie dramatu antycznego i szekspirowskiego.
Dramat antyczny (na podstawie Króla Edypa)
Dramat szekspirowski (na podstawie Makbeta)
Zasada trzech jedności
Szekspir odrzuca tę zasadę:a) czas (akcja w dramacie trwa kilka lat), b) miejsca (miejsce nie jest jedno, jest ich kilka, np. Forres, Iverness), c) akcji (poza wątkiem głównym - Makbeta, wątki poboczne, np. Lady Makbet.
Dramat antyczny przestrzega zasady trzech jedności:a) czasu (akcja trwa max. 24 h), b) miejsca (akcja rozgrywa się w jednym miejscu, u Sofoklesa: pałac królewski), c) akcji (jeden wątek, w dramacie - wątek Edypa).
Decorum - zasad stosowności
W Makbecie Szekspir przeplata tragizm z komizmem. Przykładem może być rozmowa Lady Makduff z synem, w której dziecko o kupnie męża przez matkę, gdyby tego zabrakło. W dramacie mamy także scenę rozlewu krwi, np. zabójstwo głównego bohatera rozgrywa się na scenie.
Zgodnie z zasadą decorum tragedie pisze się stylem wysokim, starannym językiem, z powagą, a komedie - z humorem, niższym językiem. W dramacie Sofoklesa zasada ta jest stosowana. Decorum przejawia się też w braku scen krwawych, np. nie widzimy powieszonej Jokasty, przekazuje nam tę informację posłaniec.
Naśladowanie rzeczywistości (tzw. mimesis)
Angielski dramatopisarz nie przestrzega tej zasady. Wprowadza w swój utwór wiedźmy, czarownice, które należą do świata fantastycznego. Przez to nie możemy powiedzieć, że Makbet jest utworem, w którym zastosowano zasadę prawdopodobieństwa.
Antyczni twóry tworzyli swoje dzieła zgodnie z zasadą podobieństwa, czyli w dramat ma przypominać życie, do tego dążono, nie można tworzyć dzieła, w którym występują elementy niemające odzwierciedlenia w rzeczywistości. Król Edyp respektuje tę zasadę, nie znajdziemy nigdzie odstępstwa od tej reguły.
Aktorzy
U Szekspira mamy do czynienia ze scenami zbiorowymi, np. pod koniec pojawia się 10 000 tysięcy żołnierzy, a więc autor nie trzyma się antycznej zasady.
Dramat antyczny przechodził zmiany w kwestii ilości aktorów na scenie. Od 1 na początku, ostatecznie do 3.
Budowa dzieła (chór i układ dzieła)
Elementem ważnym dla dramatu antycznego był chór, którego pieśni (tzw. stasimony) komentowały i objaśniały słowa i zachowania bohaterów. Pomagał zinterpretować utwór. Tragedia antyczna dzieli się na: prolog, parodos, episodion, stasimon, exodos.
Szekspir rezygnuje z chóru. Dzięki temu widz zostaje sam na sam z dziełem, sam wyciąga wnioski. Szekspir dzieli swoje dzieło na akty i sceny, odchodząc tym samym od założeń klasycznej tragedii antycznej.