Want to create interactive content? It’s easy in Genially!

Get started free

Opowiem Ci o Janie Pawle II

Leia Organa

Created on May 17, 2020

Start designing with a free template

Discover more than 1500 professional designs like these:

Smart Presentation

Practical Presentation

Essential Presentation

Akihabara Presentation

Pastel Color Presentation

Winter Presentation

Hanukkah Presentation

Transcript

"Opowiem Ci o Janie Pawle II" -Święci uśmiechnięci

Opracowała: Joanna Dobrowolska Realizacja zadań rocznego planu pracy Przedszkola nr 84 w Lublinie: Obchody Roku Papieskiego św. Jana Pawła II

Był taki człowiek na świecie, Z którego przykład bierzecie. W każdym kraju serdecznie witany Przez pielgrzymów oczekiwany. Nie znał ras człowieczych, Każdy był mu bliski. Spotykano go w Afryce, Spotykano w Ameryce Chciałabym Mu dać bukiecik Z polskich kwiatów Błękitnych bławatków I czerwonych maków.

Jak myślicie? Kto jest bohaterem naszego spotkania?

Ojciec Święty Jan Paweł II Papież – Polak

którego pokochał cały Świat

Ale zanim cały świat poznał Go jako Jana Pawła II dla nas Polaków był on Karolem Wojtyłą – księdzem i przyjacielem

Opowiem Wam o Jego życiu od czasów, gdy był jeszcze małym chłopcem. Ta piękna historia rozpoczęła się w małym miasteczku niedaleko Krakowa w Wadowicach…..

Marzenie ich się spełniło. 18 maja 1920 roku (dokładnie 100 lat temu) w domu państwa Wojtyłów rozległ się płacz nowo narodzonego dziecka. Dano mu na imię Karol. (po tacie)

Nikt wtedy nie przypuszczał, że oto na świat przyszedł wielki człowiek, który za 58 lat zostanie papieżem.

Dla rodziny i sąsiadów był to po prostu Lolek, ukochany synek, rozbrykany młodszy braciszek, wspaniały towarzysz zabaw.

Kim był Lolek? Po prostu zwykłym chłopcem, który kochał piłkę, narty, wodę, góry, las, kajaki, ciastka z kremem „wadowickie kremówki” oraz żarty.

- Wiem, że lubi Bóg spektakle, więc na mecz Go zabrać mogę- mawiał Karol, zwany Lolkiem, kiedy właśnie szedł grać w nogę.

Lolek urwis, zawadiaka, do hec skory i zabawy Setki pytań miał do brata, bowiem świata był ciekawy…….

+ info

Wielu ludzi wierzy w Boga i poucza wszystkich wkoło Lolek wierzył bez gadania, Lolek wierzył na wesoło…

Taki duży, taki mały może świętym być!

Lecz pewnego dnia nasz Lolek wstał i orzekł niespodzianie:

Wkrótce został Karol księdzem, teologiem, wykładowcą, duszpasterzem – no i jeszcze był sportowcem

Raz pojechał na kajaki, a z nim młodych spora grupa. Wtem wiadomość przyszła z Rzymu, że zrobiono zeń Biskupa

Gdy papieżem go wybrano To na łokciu jednym wsparty Rzekł półszeptem sam do siebie - No i się skończyły narty…

Bóg wybuchnął gromkim śmiechem I za brzuch się tylko złapał. -Oj Karolu, mój artysto Będzie z ciebie niezły papa*

Tłum od razu go pokochał i do końca wielbił szczerze, Bo to dość niespotykane By tak bawić się z papieżem

Młodzi zaraz zrozumieli, Że to będzie ich przyjaciel, Bo był ludzki i zwyczajny W swym papieskim majestacie

W jednym miejscu nie usiedział, więc pojawiał się i znikał Bowiem duszę miał pielgrzyma i zacięcie podróżnika

Te pielgrzymki nieustanne, to rzecz była również nowa, Bowiem przed nim żaden papież tak po świecie nie kursował.

Tłumnie ludzie się zbierali I w skupieniu go słuchali. Wierni z każdej strony świata Gromkim chórem już skandują Zdrowia, szczęścia mu winszują

Łatwo śmiać się i żartować, kiedy człowiek młody, zdrowy, Wtedy świat jest jasny, dobry, wtedy świat jest kolorowy. Ale kiedy ból się czai w każdym ruchu i oddechu, wtedy wszystko nagle gaśnie, wtedy nie jest już do śmiechu………

Ale papież, jak już wiemy, nieprzeciętną był osobą I inaczej sobie radził ze starością i chorobą. Nadal śmiał się i żartował i być ponad to się starał, Pokazując innym chorym, ile mocy daje wiara!

Dziś Jan Paweł II jest już świętym Cały świat tę prawdę głosi I do serc wierzących ludzi Miłość do bliźniego wnosi

3. Ty, potrzebujesz mych dłoni, Mego serca młodego zapałem Mych kropli potu I samotności. Ref.: 4. Dziś wypłyniemy już razem Łowić serca na morzach dusz ludzkich Twej prawdy siecią I słowem życia. Ref.:

Barka ulubiona piosenka Jana Pawła II

1. Pan kiedyś stanął nad brzegiem, Szukał ludzi gotowych pójść za Nim; By łowić serca Słów Bożych prawdą. Ref.: O Panie, to Ty na mnie spojrzałeś, Twoje usta dziś wyrzekły me imię. Swoją barkę pozostawiam na brzegu, Razem z Tobą nowy zacznę dziś łów 2. Jestem ubogim człowiekiem, Moim skarbem są ręce gotowe Do pracy z Tobą I czyste serce. Ref.:

Dziękujemy Ci, kochany Ojcze Święty Za to, że Byłeś i Jesteś Za Twoje mądre słowa, Za miłość i zaufanie. Wszystko, co dla nas czynisz w naszych sercach zostanie. Ojcze Święty, który jesteś w Niebie, Wiedz, że my zawsze będziemy kochać Ciebie!