Temat:
Postawy Polaków wobec zaborcy
Jak się to prezentuje?
O czym mówiliśmy? O czym opowiemy?
Polacy
walczący
kolaboranci
więźniowie, cierpiący(sceny: I, VII, VIII)
"towarzystwo przy drzwiach",scena VII(wolni patrioci)
"towarzystwo przy stoliku"scena VII
Pelikan i Doktor - zausznicy Nowosilcowa
Scena VII - Salon warszawski
czas akcji
miejsce akcji
Towarzystwo "przy drzwiach" - patrioci
Towarzysto "przy stoliku" - kosmopolici
Bohaterowie sceny
Sytuacja, w której znaleźli się bohaterowie
Tematyka rozmów
Portret Nowosilcowa
Stosunek do sytemu carskiego
(w odniesieniu do opowiadania Adolfa o Cichowskim)
Scena VIII - Pan Senator
miejsce akcji
czas akcji
Doktor i Pelikan jako zausznicy Nowosilcowa
Podsumowanie
Obraz społeczeństwa polskiego czasów rozbiorów nie jest jednoznaczny (obok patriotów Mickiewicz przedstawia zdrajców sprawy narodowej). Zatem podział na Dobro i Zło w "Dziadach" nie przebiega między Polakami a Rosjanami. Przeciwnie, pojawiający się tu także Polacy kolaborujący z zaborcą, ze strachu, dla kariery i orderów. Doktor i Pelikan - wileńscy pomocnicy Nowosilcowa - są Polakami współopowiedzialnymi za zbrodnie rosyjskie. Zabiegający o łaski zaborcy Polacy obecni są też na balu u Senatora, zaś scena w salonie warszawskim przedstawia podział na Polskę oficjalną: obojętną wobec tragedii narodowej artystokracj, oportunistycznych urzędników, ofierów i literatów (towarzystwo stolikowe), oraz Polskę podziemną: obecną w salonie patriotyczną młodzież.
Ważny cytat, podsumowujący Polaków
Nasz naród jak lawa,Z wierzchu zimna i twarda, sucha i plugawa,Lecz wewnętrznego ognia sto lat nie wyziębi; Plwajmy na tę skorupę i zstąpmy do głębi.
Słowa te wypowiada Wysocki pod koniec sceny VII i są one metaforą określająca stosunek Polaków do zaborcy. Lawa zimna i twarda, sucha i plugawa oznacza warszawską elitę intelektualną – ludzi tchórzliwych, uległych wobec zaborcy, ignorujących sprawę narodową, lekceważących sytuację, w jakiej znaleźli się więźniowie, kariera jest dla nich ważniejsza niż wierność sprawie narodowej. Z kolei wewnętrzny ogień to więźniowie procesu filomackiego – są odważni i nieugięci, to patrioci (tzw. towarzystwo przy drzwiach) – są solidarni z ofiarami, współczują im, gardzą zachowaniem elity warszawskiej.
Ważne plakaty nawiązujące do metaforyki lawy
Roman Cieślewicz, plakt do spektaklu "Dziady"
Jan Lecenica, plakat do spektakltu pt. "Opowieść o Dziadach"
Polacy wobec zaborcy
Przemysław Miszczak
Created on May 12, 2020
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Advent Calendar
View
Tree of Wishes
View
Witchcraft vertical Infographic
View
Halloween Horizontal Infographic
View
Halloween Infographic
View
Halloween List 3D
View
Magic and Sorcery List
Explore all templates
Transcript
Temat:
Postawy Polaków wobec zaborcy
Jak się to prezentuje?
O czym mówiliśmy? O czym opowiemy?
Polacy
walczący
kolaboranci
więźniowie, cierpiący(sceny: I, VII, VIII)
"towarzystwo przy drzwiach",scena VII(wolni patrioci)
"towarzystwo przy stoliku"scena VII
Pelikan i Doktor - zausznicy Nowosilcowa
Scena VII - Salon warszawski
czas akcji
miejsce akcji
Towarzystwo "przy drzwiach" - patrioci
Towarzysto "przy stoliku" - kosmopolici
Bohaterowie sceny
Sytuacja, w której znaleźli się bohaterowie
Tematyka rozmów
Portret Nowosilcowa
Stosunek do sytemu carskiego
(w odniesieniu do opowiadania Adolfa o Cichowskim)
Scena VIII - Pan Senator
miejsce akcji
czas akcji
Doktor i Pelikan jako zausznicy Nowosilcowa
Podsumowanie
Obraz społeczeństwa polskiego czasów rozbiorów nie jest jednoznaczny (obok patriotów Mickiewicz przedstawia zdrajców sprawy narodowej). Zatem podział na Dobro i Zło w "Dziadach" nie przebiega między Polakami a Rosjanami. Przeciwnie, pojawiający się tu także Polacy kolaborujący z zaborcą, ze strachu, dla kariery i orderów. Doktor i Pelikan - wileńscy pomocnicy Nowosilcowa - są Polakami współopowiedzialnymi za zbrodnie rosyjskie. Zabiegający o łaski zaborcy Polacy obecni są też na balu u Senatora, zaś scena w salonie warszawskim przedstawia podział na Polskę oficjalną: obojętną wobec tragedii narodowej artystokracj, oportunistycznych urzędników, ofierów i literatów (towarzystwo stolikowe), oraz Polskę podziemną: obecną w salonie patriotyczną młodzież.
Ważny cytat, podsumowujący Polaków
Nasz naród jak lawa,Z wierzchu zimna i twarda, sucha i plugawa,Lecz wewnętrznego ognia sto lat nie wyziębi; Plwajmy na tę skorupę i zstąpmy do głębi.
Słowa te wypowiada Wysocki pod koniec sceny VII i są one metaforą określająca stosunek Polaków do zaborcy. Lawa zimna i twarda, sucha i plugawa oznacza warszawską elitę intelektualną – ludzi tchórzliwych, uległych wobec zaborcy, ignorujących sprawę narodową, lekceważących sytuację, w jakiej znaleźli się więźniowie, kariera jest dla nich ważniejsza niż wierność sprawie narodowej. Z kolei wewnętrzny ogień to więźniowie procesu filomackiego – są odważni i nieugięci, to patrioci (tzw. towarzystwo przy drzwiach) – są solidarni z ofiarami, współczują im, gardzą zachowaniem elity warszawskiej.
Ważne plakaty nawiązujące do metaforyki lawy
Roman Cieślewicz, plakt do spektaklu "Dziady"
Jan Lecenica, plakat do spektakltu pt. "Opowieść o Dziadach"