Powstanie kościuszkowskiei trzeci rozbiór Polski
Naczelnik - w czasie insurekcji kościuszowskiej:główny dowódca wojsk powstańczych.
Wybuch powstania kościuszkowskiego.Stanisław August Poniatowski utrzymał się na trone Poski, ale faktyczne rządy w kraju sprawował jednak rosyjski ambasador. Sposób jego polityki budził u Polaków coraz większy opór. Dlatego grupa patriotów, którzy pragnęli przywrócenia niezależności Polski, zaczeła przygotowywyać powstanie. Zakładano tajne organizacje, co świadczyło o chęci walki. Naczelnikiem powstania miał być Tadeusz Kościuszko, który zdobył doświadczenie wojskowe na wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych i podczas konfliktu polsko-rosyjskiego z 1792 roku.
24 marca 1794 Kościuszko ogłosił w Krakowie wybuch powstania przeciw Rosji i złożył przysięgę na wierność ojczyźnie. Rozpoczęły się walki, które przeszły do historii pod nazwą powstanie kościuszkowskie (insurekcja kościuszkowska).
Kościuszko dowodził kilkutysięczną armią, z którą ruszył w kierunku Warszawy. Oprócz żołnierzy w skład wojsk powstańczych wchodziły oddziały kosynierów - chłopów uzbrojonych w kosy z ostrzami osadzonymi do góry. Pierwsza bitwa stoczona z Rosjanami 4 kwietnia 1794 roku pod Racławiciami zakończyla się polskim zwycięstwem. W walce szczególnie zasłynęli kosynierzy. Naczelnik był przekonany, że ich udział ma duży wpływ na powodzenie insurekcji, dlatego chciał ich zachęcić do walki, przez co na obozie wojskowym pod Połańcem wydał akt prawny nazywany uniwersalem, w którym przyznał chłopom wolność osobistą i gwarancję nieusuwalność z zajmowanej ziemi. (Uniwersal połaniecki )
Panorama Racławicka
Bitwa pod Racławicami była jedynie mało znaczącą potyczką, jednak w XIX wieku nabrała znaczenia symbolicznego, dlatego że wtedy po raz pierwszy chłopi właczyli się do walki o niepodległość. W setną roczniczę bitwy, malarze Jan Styka i Wojciech Kossak stworzyli we Lwowie ponadstumetrowy obraz Panorama Racławicka upamiętniając to wydarzenie.
Przebieg i upadek powstania
Zwycięstwo pod Racławiami podniosło jedynie uczestników powstania na duchu, lecz nie miało na nie wiekszego wpływu. Dzięki szybkiemu rozprzestrzenieniu sie informacji o zwyciestwie ludność wraz z polskimi żołnierzami rozbiła przebywające w Warszawie i Wilnie oddziały rosyjskie. Potem niestety sytuacja powstańców się pogorszyła, a po stronie Rosji opowiedziały się Prusy. Połaczyły się one i przez dwa miesiące oblegały Warszawę. Na krótko sytuacja Polski uległa poprawie, gdy w Wielkopolsce wybuchło antypruskie powstanie, które wsparły wojska Jana Henryka Dąbrowskiego. Wtedy Prusy zostały zmuszone do wycofania się, a Rosjanie odstąpili od oblężenia stolicy.
Mimo to w nieługim czasie państwa zaborcze ponownie skierowsły w stronę Polski nowe siły. 10 paździrnika 1794 roku wojska powstańcze poniosły dotkliwą klęskę pod Maciejowicami. Podczas tych walk naczelnik powstania został ranny i zabrany do niewoli.
W nastepnych dniach wojska nieprzyjaciela podeszły pod samą Warszawę, a 4 listopada szturmem zdobyły Pragę - dzielnicę Warszawy, leżącą w prawym brzegu Wisły. Tam dokonali okropnej rzezi ludności mieszkającej w tamtej części miasta (zginęło ok 15-25 tys. os). Władze przerażone okrucieństwem przeciwników podpisały kapitulację. Armia powstańcza uległa rozproszeniu.
Utrata niepodległości przez Polskę.
Klęska powstania ostatecznie przesądziła o losie Polski. W 1795 roku Rosja, Prusy i Austria podjęły decyzję o trzecim robiorze Polski. Prusy zagarnęły część Mazowsza z Warszawą, Austria zajęła pozostały obszar Mazowsza oraz terytorium między Pilicą a Bugiem, natomiast Rosja - Litwę, ziemie białoruskie, Polesie i Wołyń. Stanisław August Poniatowski zrzekł się korony,Rozpoczął się trwający 123 lata okres niewoli narodowej
Dziękuję
Na odpowiedzi na pytania czekam do środy 24.03.2021
Powstanie kościuszkowskie i trzeci rozbiór Polski - D. Barysz i
dorabar11
Created on May 11, 2020
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
Explore all templates
Transcript
Powstanie kościuszkowskiei trzeci rozbiór Polski
Naczelnik - w czasie insurekcji kościuszowskiej:główny dowódca wojsk powstańczych.
Wybuch powstania kościuszkowskiego.Stanisław August Poniatowski utrzymał się na trone Poski, ale faktyczne rządy w kraju sprawował jednak rosyjski ambasador. Sposób jego polityki budził u Polaków coraz większy opór. Dlatego grupa patriotów, którzy pragnęli przywrócenia niezależności Polski, zaczeła przygotowywyać powstanie. Zakładano tajne organizacje, co świadczyło o chęci walki. Naczelnikiem powstania miał być Tadeusz Kościuszko, który zdobył doświadczenie wojskowe na wojnie o niepodległość Stanów Zjednoczonych i podczas konfliktu polsko-rosyjskiego z 1792 roku.
24 marca 1794 Kościuszko ogłosił w Krakowie wybuch powstania przeciw Rosji i złożył przysięgę na wierność ojczyźnie. Rozpoczęły się walki, które przeszły do historii pod nazwą powstanie kościuszkowskie (insurekcja kościuszkowska).
Kościuszko dowodził kilkutysięczną armią, z którą ruszył w kierunku Warszawy. Oprócz żołnierzy w skład wojsk powstańczych wchodziły oddziały kosynierów - chłopów uzbrojonych w kosy z ostrzami osadzonymi do góry. Pierwsza bitwa stoczona z Rosjanami 4 kwietnia 1794 roku pod Racławiciami zakończyla się polskim zwycięstwem. W walce szczególnie zasłynęli kosynierzy. Naczelnik był przekonany, że ich udział ma duży wpływ na powodzenie insurekcji, dlatego chciał ich zachęcić do walki, przez co na obozie wojskowym pod Połańcem wydał akt prawny nazywany uniwersalem, w którym przyznał chłopom wolność osobistą i gwarancję nieusuwalność z zajmowanej ziemi. (Uniwersal połaniecki )
Panorama Racławicka
Bitwa pod Racławicami była jedynie mało znaczącą potyczką, jednak w XIX wieku nabrała znaczenia symbolicznego, dlatego że wtedy po raz pierwszy chłopi właczyli się do walki o niepodległość. W setną roczniczę bitwy, malarze Jan Styka i Wojciech Kossak stworzyli we Lwowie ponadstumetrowy obraz Panorama Racławicka upamiętniając to wydarzenie.
Przebieg i upadek powstania
Zwycięstwo pod Racławiami podniosło jedynie uczestników powstania na duchu, lecz nie miało na nie wiekszego wpływu. Dzięki szybkiemu rozprzestrzenieniu sie informacji o zwyciestwie ludność wraz z polskimi żołnierzami rozbiła przebywające w Warszawie i Wilnie oddziały rosyjskie. Potem niestety sytuacja powstańców się pogorszyła, a po stronie Rosji opowiedziały się Prusy. Połaczyły się one i przez dwa miesiące oblegały Warszawę. Na krótko sytuacja Polski uległa poprawie, gdy w Wielkopolsce wybuchło antypruskie powstanie, które wsparły wojska Jana Henryka Dąbrowskiego. Wtedy Prusy zostały zmuszone do wycofania się, a Rosjanie odstąpili od oblężenia stolicy.
Mimo to w nieługim czasie państwa zaborcze ponownie skierowsły w stronę Polski nowe siły. 10 paździrnika 1794 roku wojska powstańcze poniosły dotkliwą klęskę pod Maciejowicami. Podczas tych walk naczelnik powstania został ranny i zabrany do niewoli.
W nastepnych dniach wojska nieprzyjaciela podeszły pod samą Warszawę, a 4 listopada szturmem zdobyły Pragę - dzielnicę Warszawy, leżącą w prawym brzegu Wisły. Tam dokonali okropnej rzezi ludności mieszkającej w tamtej części miasta (zginęło ok 15-25 tys. os). Władze przerażone okrucieństwem przeciwników podpisały kapitulację. Armia powstańcza uległa rozproszeniu.
Utrata niepodległości przez Polskę.
Klęska powstania ostatecznie przesądziła o losie Polski. W 1795 roku Rosja, Prusy i Austria podjęły decyzję o trzecim robiorze Polski. Prusy zagarnęły część Mazowsza z Warszawą, Austria zajęła pozostały obszar Mazowsza oraz terytorium między Pilicą a Bugiem, natomiast Rosja - Litwę, ziemie białoruskie, Polesie i Wołyń. Stanisław August Poniatowski zrzekł się korony,Rozpoczął się trwający 123 lata okres niewoli narodowej
Dziękuję
Na odpowiedzi na pytania czekam do środy 24.03.2021