Pan Tadeusz
Lekcja dedykowana lekturze obowiązkowej z klasy 8. Książka napisana przez Adama Mickiewicza, opublikowana 28 czerwca w roku 1834
Księga 1- gospodarstwo
Pierwsza księga zaczyna się od Inwokacji. Po inwokacji rozpoczyna się akcja która rozgrywa się wSoplicowie, małej miejscowości nad Niemnem. Po 10 latach nauki wraca Tadeusz Soplica, krewny sędziego. Zwiedzając dom z dzieciństwa wszystkie wspomnienia wprawiają go w wzruszenie, znajduje swój stary pokój i ku jego zdziwieniu jest inny, spotyka nieznane dziewcze. Żeby przywitać Tadeusza wychodzi Wojski, mówi mu że przyszedł w najlepszym momencie, opowiada mu o wszystkim i idą na przywitanie sędziego. Po krótkich przywitaniach rozpoczyna się uczta podczas której wynika spór Asesora z Rejentem, czyj hart lepiej poluje.
Księga 2- Zamek
Następnego dnia było polowanie na zająca by rozstrzygnąć spór o to czyj hart był lepszy, Rejenta czy Asesora. Podczas polowania, w zamku o który kłóci się ród Sopliców z rodem Horeszków zjawia się "ostatni z Horeszków", Hrabia. Gotowy na sprzedaż zamku Soplicom, zmienił zdanie po historii którą opowiedział mu Gerwazy, służący Horeszków. Stolnik który był ostatnim przedstawicielem został zabity przez brata Sędziego czyli Jacka Soplicę. Chwilę potem zapomniał o danym Klucznikowi słowie i zdecydował dołączyć do polujących. Kierując się do lasu spotyka nieznane dziewczę- Zosię, nawiązanie rozmowy uniemożliwia mu Ks. Robak. Sporu jednak nie rozstrzygnięto gdyż żaden z hartów nie upolował zająca. Zgromadzeni udają się na posiłek i ciągłe kłótnie denerwowały Telimene więc zaproponowała grzybobranie.
Księga 3- Umizgi
Hrabia udający się do dworku znowu spotyka Zosię, lecz tym razem w ogrodzie, odnosi wrażenie że piękna nieznajoma zajmuje się zwykłą hodowlą kur. Czym prędzej dołącza do zbierających grzyby gości w lesie. Telimena znudzona zbieraniem grzybów decyduje się na pójście do "swojej świątyni" którą nazwała "Świątynią Dumania". Za nią udaje się Sędzia, ma zamiar przedyskutować z nią sprawe wydania Tadeusza za Zosie którą opiekuje się Telimena. Rozgniewało ją to, decyduje się nie przeszkadzać. Odbywającą się scenę szkicował Hrabia. Gdy Sędzia odszedł Hrabia dosiadł się do Telimeny i pokazał jej swoje szkice nawiązując rozmowę. Do nich dołączył Tadeusz który potajemnie otrzymał klucz do jej sypialni i instrukcje jak się do niej dostać. Podczas obiadu przybywa Gajowy który informuję biesiadujących o niedźwiedziu w lesie. Zaplanowano na jutro polowanie na niedźwiedzia.
Księga 4- Dyplomatyka i łowy
Od samego rana wszyscy się zbierali na polowanie, jedyna osoba która zaspała to był Tadeusz. Obudzony zmierza pod karczmę Jankiela bo tam mieli się zebrać myśliwi. W karczmie przemawia Robak zachęcając towarzyszów do powstania i dołączenia do wojsk Napoleona. Zauważając jadącego Tadeusza podąża za nim. Główny bohater dogania polujących, po ich nieudanych strzałach zostaje z Hrabią zaatakowany przez niedźwiedzia. Spokojnie oddają strzały ale oboje nie trafiają. Celny strzał oddaje Ksiądz Robak, ze strzelby Gerwazego zabija niedźwiedzia i znika. Wojski odgrywa pieśń na rogu by oznaczyć zakończenie łowów. Wracając Rejent i Asesor zaczęli się kłócić o to kto zabił zwierze, spór rozwiązywuje Klucznik. Swoją kłótliwością sprawili że Wosjki opowiedział historię o Domejce i Dowejce. Wszyscy rozbawieni wracają do dworu śmiejąc się z Asesora i z Rejenta.
Księga 5- Kłótnia
Podczas polowania Telimena zajmowała się przygotowaniem posiłku, zdecydowała się przedstawić Zosię biesiadującym. Jako pierwsi zjawili się Wojski i Tadeusz. Bohater zauważywszy Zosię orientuje się że pomylił z nią Telimenę. Przez cały wieczór jest osowiały i nie dogaduje się z Telimeną. Godzą się przez mrówki które oblazły ją w Świątyni Dumania z którymi musiał jej pomóc. Uczta odbywa się w nienajlepszej atmosferze, Tadeusz porównywał w myślach Zosię z Telimeną. Zauważa porażającą różnicę między urodą Zosi a Telimeny. Podczas podziału łupów Hrabia otrzymał skórę z niedźwiedzia którą odebrał jako oznake litości od rodu Sopliców, odżywają dawne urazy. Po chwili pojawia się Gerwazy aby nakręcić zegary w jadalni. Jego hałaśliwa rutyna denerwuje Podkomorzego. Pomiędzy Hrabią i Klucznikiem a biesiadującymi wywiązuje sie spór który prawie przemienił się w bójkę. Oboje się oddalają by ułozyć plan żeby odbić zamek.
Księga 6- Zaścianek
Następnego ranka Sędzia składa skargę na Klucznika i Hrabie. Wysyła z nią do zamku Protazego. Po chwili we dworze zjawia się Robak który rozkazuje zakończyc ten spór jak najszybciej. Sędzia wyraża zgodę by skończyć ten spór ale pod warunkiem że Hrabia jako pierwszy go przeprosi. Ksiądz całkiem zadowolony zmierza do zamku w którym spotyka Protazego. Oboje się dowiadują że Hrabia wyjechał do Dobrzyna. Narrator zaczyna opisywać zaścianek Dobrzyńskich, wśród których znajduje się ,,Maciek nad Maćkami". Udaje się do niego poselstwo Horeszków. W międzyczasie schodzi się pod dom Maćka reszta szlachty z zaścianka.
Księga 7- Rada
U Maćka trwa narada w sprawie dołączenia do wojsk Napoleona, głos co do tego pokolei zabierają Bartek Prusak, Maciek Chrzciciel, Buchman i Jankiel. Lecz nie mogą dojść do porozumienia w tej sprawie i spór się zaostrza z każdą chwilą, pojawia się Gerwazy który odpędza Jankiela starającego się uspokoić szlachtę. Klucznik proponuje atak na Soplicę. Pozyskuje prawie 100% zgodę. Jedyne osoby które się sprzeciwiły to Bartek i Maciek. Ten drugi nazwał wszystkich zebranych głupcami i wypędził ich ze swojego domu. Trochę zdziwieni szlachcice może by się zastanowili nad sensem ich planu, ale ich rozmyślania przerywa Hrabia który się pojawił w zaścianku.
Księga 8- Zajazd
Podczas gdy w zaścianku odbywały się dyskusję, w Soplicowie zgromadzeni podziwiają kometę która się pojawiła. Z tego powodu Podkomorzy wróży że przyniesie ona nieszczęście cytując przypadki z historii. Sędzia odsyła gości ponieważ przyszedł do niego ktoś z prośbą. Lecz Tadeusz nie zamierza iść spać ponieważ chce przed snem porozmawiać z Sędzią. Patrząc przez dziurkę od klucza widzi jak Bernardyn ściska się z płaczącym stryjem gdyż ksiądz zdecydował się wyjawić swoją prawdziwą tożsamość swojemu bratu. Udaje się żeby uspokoić wściekłą szlachtę podżegniętą przez Klucznika. Po opuszczeniu pomieszczenia przez Bernardyna do pokoju wchodzi Tadeusz i opowiada stryjowi o planie wyjazdu. Wywiązuje się przez to między nimi spór. Tadeusz spotykając Telimenę zrywa z nią związek, zaczynają się kłócić. Główny bohater załamany decyduje się na samobójstwo, lecz do tego nie dochodzi przez zajazd Hrabiego na dwór Sopliców. Agresorzy przybywając do dworu bierze w niewolę mieszkańców dworu, ze względu na damy obiecał że nie będzie rozlewu krwi. I do rozlewu krwi nie doszło, jedyny jaki był to na zwierzętach gospodarskich by przygotować ucztę. Posiłek był "dokrapiany" alkoholem przez co agresorzy zasnęli.
Księga 9- Bitwa
Następnego dnia agresorzy budzą się związani i zakneblowani. Z pomocą Soplicy zjawiło się rosyjskie wojsko pod dowództwem Majora Płuta i kapitana Rykowa. Sędzia próbował załatwić sprawę na spokojnie ale Płuta się nie zgadza, żąda 1000 rubli za głowę. Pojawienie się Ks. Robaka przerywa spór, w wyśmienitym humorze proponuje ucztę z okazji powstrzymania szlachty. Płut ochoczo wyraża zgodę, pijany zaczyna się przystawiać do Telimeny za co dostał w policzek od Tadeusza. Zaczyna się bitwa między nimi a Moskalami ponieważ Bernardyn z Maćkiem i Mickiewiczem uwolnili zakutą szlachtę a rosyjska armia była spita. Przebieg bitwy jest bardzo chaotyczny co daje Polakom przewagę. Rosjanie nie mogą regularnie oddawać serii z broni. Najlepiej bronił się malutki oddział Rykowa, ale dzięki planowi Wojskiego by przewrócić na Rosjan Sernicy nawet on padł. Gerwazego własną piersią ochronił Ksiądz Robak, został ciężko ranny ale wygrali przeciwko Moskalom. Ocalałym żołnierzom zaproponował zaprzestanie walk, wyrazili zgodę co zakończyło "ostatni zajazd na litwie
Księga 10- Emigracja i Jacek
Po bitwie nad Soplicowem nadciąga burza. Mieszkańcom udało się dogadać z Rykowem żeby nie zdawał relacji o tym co się stało. W międzyczasie trwają przygotowania do wyjazdu pewnych uczestników na emigrację. Kapitan ma wątpliwości co do tego czy Płut będzie milczał, lecz w tej chwili, Klucznik oświadcza że go zabił. Wybaczone jest mu to gdyż było to dla dobra publicznego (pro publico bono). Tadeusz też jest zmuszony wyjechać. Przed jego wyjazdem Sędzia oświadcza mu że nie ma żadnych przeszkód do tego by się ożenił z Zosią. Podczas pożegnania dostaje on od niej na drogę obrazek ze św. Genowefą i relikwie św. Józefa (patrona narzeczonych). To była pierwsza para, drugą parą jest Hrabia i Telimena. Ksiądz Robak, ciężko ranny trafiony w starą bliznę, nie może się udać na emigracje. Czuje że niedługo umrze i spowiada się Gerwazemu i Sędzii. Opowiada swoją historię, o jego relacji ze Stolnikiem i miłości do Ewy. Mówi o swoich krzywdach i klaryfikuje że nie był w zmowie z Moskalami. Opowiada o tym jak ciężkie było życie żołnierza i potem emisariusza, starał się zmazać grzechy które popełnił. Klucznik mu wybacza i opowiada że Stolnik przed śmiercią mu wybaczył gdyż gdy umierał zrobił w jego stronę znak krzyża. Umierającemy Bernardynowi przynosi to spokój, po chwili przychodzi posłaniec z wiadomością o wypowiedzeniu wojny z Rosjan przez Napoleona, uspokojony Jacek umiera.
Księga 11- rok 1812
Do Soplicowa przybyli polscy żołnierze walczący z Napoleonem. W tym gen. Dąbrowski, następnego dnia miały się odbyć potrójne zaręczyny. Wojski jako kuchmistrz starał się jak mógł. Święta msza rozpoczyna świętowanie z okazji dnia Najświętszej Panny Kwietniowej. Po obchodach Podkomorzy wykonuje publiczną ekspiacje i nobilitacje Jacka Soplicy, wyjawiając jakie były jego losy, przyznali mu też order kawalera Legii Honorowej. Po tym Sędzia zaprosił wszystkich zebranych na jutrzejsze zaręczyny. We dworze udaje się zaprzestać sporu między Asesorem a Rejentem, od tej pory zostali bliskimi przyjaciółmi, sprawił to wyrok który był korzystny dla obu z nich, Sokół i Kusy w tym samym czasie upolowali szaraka. W salonie goście podziwiali piękno młodej pary, Tadeusza i Zosi. Jeden z pułkowników zaczął szkicować panne młodą i Sędzia rozpoznał w nim Hrabiego witając go serdecznie. Po chwili pojawia się druga para, Asesor i Tekla Hreczeszanka. Na trzecią parę goście marnie czekali, Rejent szukał pierścionka a jego narzeczona się upiękniała.
Księga 12- Kochajmy się
Wojski pilnował aby żadnemu z gości niczego nie brakowało. Wodził też podawaniem posiłków które starannie i schludnie były wykładane. Goście pytali o sceny na zastawie, zaczął opowiadać historię sejmiku polskieg. Podczas posiłku pojawił się Maciek Dobrzyński wnosząc lekki niepokój, zaczął krytykować ich naiwność w to że Napoleon im pomoże, według niego na czele armii powinien stać Polak. Właśnie w tym momencie pojawiła się trzecia para, ubrany po francusku Rejent i wystrojona Telimena. Maciek zauważając to szepcze do Rejenta "głupi" i nie żegnając się wraca do zaścianka. Dostrzegłszy tę parę Hrabia zaczyna robić wyrzuty Telimenie. Odciąga go ona na bok i mówi że jak się dzisiaj z nią ożeni to porzuci Rejenta a jeśli nie to niech im nie przeszkadza. Tadeusz i Zosia podejmują wybór żeby uszlachcić swoich poddanych czyniąc z nich równoprawnych obywateli. Zosia podchodzi do Jankiela i prosi go żeby zagrał coś z okazji jej zaręczyn. Rozpoczyna się koncert, jako pierwsze gra Poloneza Trzeciego Maja, znaną piosenkę żołnierską i ,,Mazurka Dąbrowskiego". Gdy muzyka ucicha Podkomorzy zaczyna poloneza. Utwór kończąc się rozpoczyna radosną ucztę. Narrator zaświadcza autentyczność historii słowami: "I ja tam z gośćmi byłem, miód i wino piłem""A com widział i słyszał w księgi umieściłem"
Zadania
1. Do jakiego gatunku literackiego należy ,,Pan Tadeusz"?2. Kiedy po raz pierwszy Tadeusz spotyka Zosię?3. Z kim główny bohater pomylił Zosię?4. Kto zabił niedźwiedzia?5. Jaką historię opowiedział Wojski podczas polowania?6. W której księdze umiera Jacek Soplica?7. Napisz kontynuacje Pana Tadeusza (min. 200 słów, może być wierszem jeśli chcesz)
Koniec
8c nr 14 Zdjęcia wzięte z Fandomu/Ogród Petenery
Prezentacja Pan Tadeusz
jakubwasiak2
Created on May 8, 2020
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
Explore all templates
Transcript
Pan Tadeusz
Lekcja dedykowana lekturze obowiązkowej z klasy 8. Książka napisana przez Adama Mickiewicza, opublikowana 28 czerwca w roku 1834
Księga 1- gospodarstwo
Pierwsza księga zaczyna się od Inwokacji. Po inwokacji rozpoczyna się akcja która rozgrywa się wSoplicowie, małej miejscowości nad Niemnem. Po 10 latach nauki wraca Tadeusz Soplica, krewny sędziego. Zwiedzając dom z dzieciństwa wszystkie wspomnienia wprawiają go w wzruszenie, znajduje swój stary pokój i ku jego zdziwieniu jest inny, spotyka nieznane dziewcze. Żeby przywitać Tadeusza wychodzi Wojski, mówi mu że przyszedł w najlepszym momencie, opowiada mu o wszystkim i idą na przywitanie sędziego. Po krótkich przywitaniach rozpoczyna się uczta podczas której wynika spór Asesora z Rejentem, czyj hart lepiej poluje.
Księga 2- Zamek
Następnego dnia było polowanie na zająca by rozstrzygnąć spór o to czyj hart był lepszy, Rejenta czy Asesora. Podczas polowania, w zamku o który kłóci się ród Sopliców z rodem Horeszków zjawia się "ostatni z Horeszków", Hrabia. Gotowy na sprzedaż zamku Soplicom, zmienił zdanie po historii którą opowiedział mu Gerwazy, służący Horeszków. Stolnik który był ostatnim przedstawicielem został zabity przez brata Sędziego czyli Jacka Soplicę. Chwilę potem zapomniał o danym Klucznikowi słowie i zdecydował dołączyć do polujących. Kierując się do lasu spotyka nieznane dziewczę- Zosię, nawiązanie rozmowy uniemożliwia mu Ks. Robak. Sporu jednak nie rozstrzygnięto gdyż żaden z hartów nie upolował zająca. Zgromadzeni udają się na posiłek i ciągłe kłótnie denerwowały Telimene więc zaproponowała grzybobranie.
Księga 3- Umizgi
Hrabia udający się do dworku znowu spotyka Zosię, lecz tym razem w ogrodzie, odnosi wrażenie że piękna nieznajoma zajmuje się zwykłą hodowlą kur. Czym prędzej dołącza do zbierających grzyby gości w lesie. Telimena znudzona zbieraniem grzybów decyduje się na pójście do "swojej świątyni" którą nazwała "Świątynią Dumania". Za nią udaje się Sędzia, ma zamiar przedyskutować z nią sprawe wydania Tadeusza za Zosie którą opiekuje się Telimena. Rozgniewało ją to, decyduje się nie przeszkadzać. Odbywającą się scenę szkicował Hrabia. Gdy Sędzia odszedł Hrabia dosiadł się do Telimeny i pokazał jej swoje szkice nawiązując rozmowę. Do nich dołączył Tadeusz który potajemnie otrzymał klucz do jej sypialni i instrukcje jak się do niej dostać. Podczas obiadu przybywa Gajowy który informuję biesiadujących o niedźwiedziu w lesie. Zaplanowano na jutro polowanie na niedźwiedzia.
Księga 4- Dyplomatyka i łowy
Od samego rana wszyscy się zbierali na polowanie, jedyna osoba która zaspała to był Tadeusz. Obudzony zmierza pod karczmę Jankiela bo tam mieli się zebrać myśliwi. W karczmie przemawia Robak zachęcając towarzyszów do powstania i dołączenia do wojsk Napoleona. Zauważając jadącego Tadeusza podąża za nim. Główny bohater dogania polujących, po ich nieudanych strzałach zostaje z Hrabią zaatakowany przez niedźwiedzia. Spokojnie oddają strzały ale oboje nie trafiają. Celny strzał oddaje Ksiądz Robak, ze strzelby Gerwazego zabija niedźwiedzia i znika. Wojski odgrywa pieśń na rogu by oznaczyć zakończenie łowów. Wracając Rejent i Asesor zaczęli się kłócić o to kto zabił zwierze, spór rozwiązywuje Klucznik. Swoją kłótliwością sprawili że Wosjki opowiedział historię o Domejce i Dowejce. Wszyscy rozbawieni wracają do dworu śmiejąc się z Asesora i z Rejenta.
Księga 5- Kłótnia
Podczas polowania Telimena zajmowała się przygotowaniem posiłku, zdecydowała się przedstawić Zosię biesiadującym. Jako pierwsi zjawili się Wojski i Tadeusz. Bohater zauważywszy Zosię orientuje się że pomylił z nią Telimenę. Przez cały wieczór jest osowiały i nie dogaduje się z Telimeną. Godzą się przez mrówki które oblazły ją w Świątyni Dumania z którymi musiał jej pomóc. Uczta odbywa się w nienajlepszej atmosferze, Tadeusz porównywał w myślach Zosię z Telimeną. Zauważa porażającą różnicę między urodą Zosi a Telimeny. Podczas podziału łupów Hrabia otrzymał skórę z niedźwiedzia którą odebrał jako oznake litości od rodu Sopliców, odżywają dawne urazy. Po chwili pojawia się Gerwazy aby nakręcić zegary w jadalni. Jego hałaśliwa rutyna denerwuje Podkomorzego. Pomiędzy Hrabią i Klucznikiem a biesiadującymi wywiązuje sie spór który prawie przemienił się w bójkę. Oboje się oddalają by ułozyć plan żeby odbić zamek.
Księga 6- Zaścianek
Następnego ranka Sędzia składa skargę na Klucznika i Hrabie. Wysyła z nią do zamku Protazego. Po chwili we dworze zjawia się Robak który rozkazuje zakończyc ten spór jak najszybciej. Sędzia wyraża zgodę by skończyć ten spór ale pod warunkiem że Hrabia jako pierwszy go przeprosi. Ksiądz całkiem zadowolony zmierza do zamku w którym spotyka Protazego. Oboje się dowiadują że Hrabia wyjechał do Dobrzyna. Narrator zaczyna opisywać zaścianek Dobrzyńskich, wśród których znajduje się ,,Maciek nad Maćkami". Udaje się do niego poselstwo Horeszków. W międzyczasie schodzi się pod dom Maćka reszta szlachty z zaścianka.
Księga 7- Rada
U Maćka trwa narada w sprawie dołączenia do wojsk Napoleona, głos co do tego pokolei zabierają Bartek Prusak, Maciek Chrzciciel, Buchman i Jankiel. Lecz nie mogą dojść do porozumienia w tej sprawie i spór się zaostrza z każdą chwilą, pojawia się Gerwazy który odpędza Jankiela starającego się uspokoić szlachtę. Klucznik proponuje atak na Soplicę. Pozyskuje prawie 100% zgodę. Jedyne osoby które się sprzeciwiły to Bartek i Maciek. Ten drugi nazwał wszystkich zebranych głupcami i wypędził ich ze swojego domu. Trochę zdziwieni szlachcice może by się zastanowili nad sensem ich planu, ale ich rozmyślania przerywa Hrabia który się pojawił w zaścianku.
Księga 8- Zajazd
Podczas gdy w zaścianku odbywały się dyskusję, w Soplicowie zgromadzeni podziwiają kometę która się pojawiła. Z tego powodu Podkomorzy wróży że przyniesie ona nieszczęście cytując przypadki z historii. Sędzia odsyła gości ponieważ przyszedł do niego ktoś z prośbą. Lecz Tadeusz nie zamierza iść spać ponieważ chce przed snem porozmawiać z Sędzią. Patrząc przez dziurkę od klucza widzi jak Bernardyn ściska się z płaczącym stryjem gdyż ksiądz zdecydował się wyjawić swoją prawdziwą tożsamość swojemu bratu. Udaje się żeby uspokoić wściekłą szlachtę podżegniętą przez Klucznika. Po opuszczeniu pomieszczenia przez Bernardyna do pokoju wchodzi Tadeusz i opowiada stryjowi o planie wyjazdu. Wywiązuje się przez to między nimi spór. Tadeusz spotykając Telimenę zrywa z nią związek, zaczynają się kłócić. Główny bohater załamany decyduje się na samobójstwo, lecz do tego nie dochodzi przez zajazd Hrabiego na dwór Sopliców. Agresorzy przybywając do dworu bierze w niewolę mieszkańców dworu, ze względu na damy obiecał że nie będzie rozlewu krwi. I do rozlewu krwi nie doszło, jedyny jaki był to na zwierzętach gospodarskich by przygotować ucztę. Posiłek był "dokrapiany" alkoholem przez co agresorzy zasnęli.
Księga 9- Bitwa
Następnego dnia agresorzy budzą się związani i zakneblowani. Z pomocą Soplicy zjawiło się rosyjskie wojsko pod dowództwem Majora Płuta i kapitana Rykowa. Sędzia próbował załatwić sprawę na spokojnie ale Płuta się nie zgadza, żąda 1000 rubli za głowę. Pojawienie się Ks. Robaka przerywa spór, w wyśmienitym humorze proponuje ucztę z okazji powstrzymania szlachty. Płut ochoczo wyraża zgodę, pijany zaczyna się przystawiać do Telimeny za co dostał w policzek od Tadeusza. Zaczyna się bitwa między nimi a Moskalami ponieważ Bernardyn z Maćkiem i Mickiewiczem uwolnili zakutą szlachtę a rosyjska armia była spita. Przebieg bitwy jest bardzo chaotyczny co daje Polakom przewagę. Rosjanie nie mogą regularnie oddawać serii z broni. Najlepiej bronił się malutki oddział Rykowa, ale dzięki planowi Wojskiego by przewrócić na Rosjan Sernicy nawet on padł. Gerwazego własną piersią ochronił Ksiądz Robak, został ciężko ranny ale wygrali przeciwko Moskalom. Ocalałym żołnierzom zaproponował zaprzestanie walk, wyrazili zgodę co zakończyło "ostatni zajazd na litwie
Księga 10- Emigracja i Jacek
Po bitwie nad Soplicowem nadciąga burza. Mieszkańcom udało się dogadać z Rykowem żeby nie zdawał relacji o tym co się stało. W międzyczasie trwają przygotowania do wyjazdu pewnych uczestników na emigrację. Kapitan ma wątpliwości co do tego czy Płut będzie milczał, lecz w tej chwili, Klucznik oświadcza że go zabił. Wybaczone jest mu to gdyż było to dla dobra publicznego (pro publico bono). Tadeusz też jest zmuszony wyjechać. Przed jego wyjazdem Sędzia oświadcza mu że nie ma żadnych przeszkód do tego by się ożenił z Zosią. Podczas pożegnania dostaje on od niej na drogę obrazek ze św. Genowefą i relikwie św. Józefa (patrona narzeczonych). To była pierwsza para, drugą parą jest Hrabia i Telimena. Ksiądz Robak, ciężko ranny trafiony w starą bliznę, nie może się udać na emigracje. Czuje że niedługo umrze i spowiada się Gerwazemu i Sędzii. Opowiada swoją historię, o jego relacji ze Stolnikiem i miłości do Ewy. Mówi o swoich krzywdach i klaryfikuje że nie był w zmowie z Moskalami. Opowiada o tym jak ciężkie było życie żołnierza i potem emisariusza, starał się zmazać grzechy które popełnił. Klucznik mu wybacza i opowiada że Stolnik przed śmiercią mu wybaczył gdyż gdy umierał zrobił w jego stronę znak krzyża. Umierającemy Bernardynowi przynosi to spokój, po chwili przychodzi posłaniec z wiadomością o wypowiedzeniu wojny z Rosjan przez Napoleona, uspokojony Jacek umiera.
Księga 11- rok 1812
Do Soplicowa przybyli polscy żołnierze walczący z Napoleonem. W tym gen. Dąbrowski, następnego dnia miały się odbyć potrójne zaręczyny. Wojski jako kuchmistrz starał się jak mógł. Święta msza rozpoczyna świętowanie z okazji dnia Najświętszej Panny Kwietniowej. Po obchodach Podkomorzy wykonuje publiczną ekspiacje i nobilitacje Jacka Soplicy, wyjawiając jakie były jego losy, przyznali mu też order kawalera Legii Honorowej. Po tym Sędzia zaprosił wszystkich zebranych na jutrzejsze zaręczyny. We dworze udaje się zaprzestać sporu między Asesorem a Rejentem, od tej pory zostali bliskimi przyjaciółmi, sprawił to wyrok który był korzystny dla obu z nich, Sokół i Kusy w tym samym czasie upolowali szaraka. W salonie goście podziwiali piękno młodej pary, Tadeusza i Zosi. Jeden z pułkowników zaczął szkicować panne młodą i Sędzia rozpoznał w nim Hrabiego witając go serdecznie. Po chwili pojawia się druga para, Asesor i Tekla Hreczeszanka. Na trzecią parę goście marnie czekali, Rejent szukał pierścionka a jego narzeczona się upiękniała.
Księga 12- Kochajmy się
Wojski pilnował aby żadnemu z gości niczego nie brakowało. Wodził też podawaniem posiłków które starannie i schludnie były wykładane. Goście pytali o sceny na zastawie, zaczął opowiadać historię sejmiku polskieg. Podczas posiłku pojawił się Maciek Dobrzyński wnosząc lekki niepokój, zaczął krytykować ich naiwność w to że Napoleon im pomoże, według niego na czele armii powinien stać Polak. Właśnie w tym momencie pojawiła się trzecia para, ubrany po francusku Rejent i wystrojona Telimena. Maciek zauważając to szepcze do Rejenta "głupi" i nie żegnając się wraca do zaścianka. Dostrzegłszy tę parę Hrabia zaczyna robić wyrzuty Telimenie. Odciąga go ona na bok i mówi że jak się dzisiaj z nią ożeni to porzuci Rejenta a jeśli nie to niech im nie przeszkadza. Tadeusz i Zosia podejmują wybór żeby uszlachcić swoich poddanych czyniąc z nich równoprawnych obywateli. Zosia podchodzi do Jankiela i prosi go żeby zagrał coś z okazji jej zaręczyn. Rozpoczyna się koncert, jako pierwsze gra Poloneza Trzeciego Maja, znaną piosenkę żołnierską i ,,Mazurka Dąbrowskiego". Gdy muzyka ucicha Podkomorzy zaczyna poloneza. Utwór kończąc się rozpoczyna radosną ucztę. Narrator zaświadcza autentyczność historii słowami: "I ja tam z gośćmi byłem, miód i wino piłem""A com widział i słyszał w księgi umieściłem"
Zadania
1. Do jakiego gatunku literackiego należy ,,Pan Tadeusz"?2. Kiedy po raz pierwszy Tadeusz spotyka Zosię?3. Z kim główny bohater pomylił Zosię?4. Kto zabił niedźwiedzia?5. Jaką historię opowiedział Wojski podczas polowania?6. W której księdze umiera Jacek Soplica?7. Napisz kontynuacje Pana Tadeusza (min. 200 słów, może być wierszem jeśli chcesz)
Koniec
8c nr 14 Zdjęcia wzięte z Fandomu/Ogród Petenery