ANALIZA "PIEŚNI V" JANA KOCHANOWSKIEGO
"PIEŚŃ O SPUSTOSZENIU PODOLA"
ANALIZA "PIEŚNI V" JANA KOCHANOWSKIEGO
"PIEŚŃ O SPUSTOSZENIU PODOLA"
Zbójce (niestety), zbójce nas wojują,
Którzy ani miast, ani wsi budują;
Pod kotarzami tylko w polach siedzą,
A nas nierządne, ach, nierządne, jedzą!
Niewierny Turczyn psy zapuścił swoje,
Którzy zagnali piękne łanie twoje
Z dziećmi pospołu a nie masz nadzieje,
By kiedy miały nawiedzić swe knieje.
Wieczna sromota i nienagrodzona
Szkoda, Polaku! Ziemia spustoszona
Podolska leży, a pohaniec sprosny,
Nad Niestrem siedząc, dzieli łup żałosny!
Tak odbieżałe stado więc drapają
Rozbójce wilcy, gdy po woli mają,
Że ani pasterz nad owcami chodzi,
Ani ostrożnych psów za sobą wodzi.
Jedny za Dunaj Turkom zaprzedano,
Drugie do hordy dalekiej zagnano
Córy szlacheckie (żal się mocny Boże!)
Psom bisurmańskim brzydkie ścielą łoże.
ANALIZA "PIEŚNI V" JANA KOCHANOWSKIEGO
"PIEŚŃ O SPUSTOSZENIU PODOLA"
Wsiadamy? Czy nas półmiski trzymają?
Biedne półmiski, czego te czekają?
To pan, i jadać na śrebrze godniejszy,
Komu żelazny Mars będzie chętniejszy.
Zetrzy sen z oczu, a czuj w czas o sobie,
Cny Lachu! Kto wie, jemu czyli tobie
Szczęście chce służyć? A dokąd wyroku
Mars nie uczyni, nie ustępuj kroku!
Jakiego serca Turkowi dodamy,
Jesli tak lekkim ludziom nie zdołamy?
Ledwieć nam i tak króla nie podawa;
Kto się przypatrzy, mała nie dostawa.
Skujmy talerze na talery, skujmy,
A żołnierzowi pieniądze gotujmy!
Inszy to darmo po drogach miotali,
A my nie damy, bychmy w cale trwali?
A teraz k'temu obróć myśli swoje
Jakobyć szkody nieprzyjaciel twoje
Krwią swą nagrodził i omył tę zmazę,
Którą dziś niesiesz prze swej ziemie skazę.
.
ANALIZA "PIEŚNI V" JANA KOCHANOWSKIEGO
"PIEŚŃ O SPUSTOSZENIU PODOLA"
Cieszy mię ten rym: "Polak mądr po szkodzie":
Lecz jesli prawda i z tego nas zbodzie,
Nową przypowieść Polak sobie kupi,
Że i przed szkodą, i po szkodzie głupi.
Dajmy; a naprzód dajmy! Sami siebie
Ku gwałtowniejszej chowajmy potrzebie.
Tarczej niż piersi pierwej nastawiają,
Pozno puklerza przebici macają.
Perswazja
(łac. pesuadere - namawiać, zachęcać) to przekonywanie odbiorcy do swoich racji. Celem wypowiadającego się jest skłonienie słuchacza lub czytelnika do zmiany postawy lub działania. Perswazja odwołuje się zarówno do uczuć, jak i do argumentów intelektualnych.
Ironia Celowa niezgodność (sprzeczność) pomiędzy sensem dosłownym wypowiedzi, a jej znaczeniem zamierzonym, właściwym, wynikającym z intencji mówiącego. Na znaczenie właściwe naprowadzić może znajomość kontekstu, okoliczności wypowiedzi, intonacja.
vs
PIEŚŃ O SPUSTOSZENIU PODOLA
Paweł Domzalski
Created on May 2, 2020
PIEŚŃ O SPUSTOSZENIU PODOLA
Start designing with a free template
Discover more than 1500 professional designs like these:
View
Gear Diagram
View
Square Timeline Diagram
View
Timeline Diagram
View
Timeline Diagram 3
View
Timeline Diagram 4
View
Timeline Diagram 2
View
Triangle Diagram 3
Explore all templates
Transcript
ANALIZA "PIEŚNI V" JANA KOCHANOWSKIEGO
"PIEŚŃ O SPUSTOSZENIU PODOLA"
ANALIZA "PIEŚNI V" JANA KOCHANOWSKIEGO
"PIEŚŃ O SPUSTOSZENIU PODOLA"
Zbójce (niestety), zbójce nas wojują, Którzy ani miast, ani wsi budują; Pod kotarzami tylko w polach siedzą, A nas nierządne, ach, nierządne, jedzą!
Niewierny Turczyn psy zapuścił swoje, Którzy zagnali piękne łanie twoje Z dziećmi pospołu a nie masz nadzieje, By kiedy miały nawiedzić swe knieje.
Wieczna sromota i nienagrodzona Szkoda, Polaku! Ziemia spustoszona Podolska leży, a pohaniec sprosny, Nad Niestrem siedząc, dzieli łup żałosny!
Tak odbieżałe stado więc drapają Rozbójce wilcy, gdy po woli mają, Że ani pasterz nad owcami chodzi, Ani ostrożnych psów za sobą wodzi.
Jedny za Dunaj Turkom zaprzedano, Drugie do hordy dalekiej zagnano Córy szlacheckie (żal się mocny Boże!) Psom bisurmańskim brzydkie ścielą łoże.
ANALIZA "PIEŚNI V" JANA KOCHANOWSKIEGO
"PIEŚŃ O SPUSTOSZENIU PODOLA"
Wsiadamy? Czy nas półmiski trzymają? Biedne półmiski, czego te czekają? To pan, i jadać na śrebrze godniejszy, Komu żelazny Mars będzie chętniejszy.
Zetrzy sen z oczu, a czuj w czas o sobie, Cny Lachu! Kto wie, jemu czyli tobie Szczęście chce służyć? A dokąd wyroku Mars nie uczyni, nie ustępuj kroku!
Jakiego serca Turkowi dodamy, Jesli tak lekkim ludziom nie zdołamy? Ledwieć nam i tak króla nie podawa; Kto się przypatrzy, mała nie dostawa.
Skujmy talerze na talery, skujmy, A żołnierzowi pieniądze gotujmy! Inszy to darmo po drogach miotali, A my nie damy, bychmy w cale trwali?
A teraz k'temu obróć myśli swoje Jakobyć szkody nieprzyjaciel twoje Krwią swą nagrodził i omył tę zmazę, Którą dziś niesiesz prze swej ziemie skazę. .
ANALIZA "PIEŚNI V" JANA KOCHANOWSKIEGO
"PIEŚŃ O SPUSTOSZENIU PODOLA"
Cieszy mię ten rym: "Polak mądr po szkodzie": Lecz jesli prawda i z tego nas zbodzie, Nową przypowieść Polak sobie kupi, Że i przed szkodą, i po szkodzie głupi.
Dajmy; a naprzód dajmy! Sami siebie Ku gwałtowniejszej chowajmy potrzebie. Tarczej niż piersi pierwej nastawiają, Pozno puklerza przebici macają.
Perswazja (łac. pesuadere - namawiać, zachęcać) to przekonywanie odbiorcy do swoich racji. Celem wypowiadającego się jest skłonienie słuchacza lub czytelnika do zmiany postawy lub działania. Perswazja odwołuje się zarówno do uczuć, jak i do argumentów intelektualnych.
Ironia Celowa niezgodność (sprzeczność) pomiędzy sensem dosłownym wypowiedzi, a jej znaczeniem zamierzonym, właściwym, wynikającym z intencji mówiącego. Na znaczenie właściwe naprowadzić może znajomość kontekstu, okoliczności wypowiedzi, intonacja.
vs