Want to create interactive content? It’s easy in Genially!

Get started free

Antología del recital poético multilingüe

Felicia Redondo

Created on March 21, 2020

Start designing with a free template

Discover more than 1500 professional designs like these:

Vaporwave presentation

Animated Sketch Presentation

Memories Presentation

Pechakucha Presentation

Decades Presentation

Color and Shapes Presentation

Historical Presentation

Transcript

Antología del recital poético multilingüe

IES ÁNXEL FOLE

Colabora

Coordina

Departamento de Lengua Castellana y Literatura

Departamento de Lengua Gallega y Literatura Departamento de Inglés Departamento de Francés Departamento de Portugués Departamento de Lenguas Clásicas

Montaje

Felisa Redondo

¿Qué es poesía? Gustavo Adolfo Bécquer

¿Qué es poesía?, dices mientras clavas en mi pupila tu pupila azul.¿Qué es poesía? ¿Y tú me lo preguntas? Poesía... eres tú.

Gustavo Adolfo Bécquer, por Valeriano Bécquer, 1862 (Museo de Bellas Artes de Sevilla).

—Mi frente es pálida, mis trenzas de oro:puedo brindarte dichas sin fin,yo de ternuras guardo un tesoro.¿A mí me llamas?—No, no es a ti.—Yo soy un sueño, un imposible,vano fantasma de niebla y luz;soy incorpórea, soy intangible:no puedo amarte. —¡Oh ven, ven tú!

Rima XIGustavo Adolfo Bécquer—Yo soy ardiente, yo soy morena,yo soy el símbolo de la pasión,de ansia de goces mi alma está llena.¿A mí me buscas? —No es a ti, no.

As cartas de amor, se há amor,Têm de serRidículas.Mas, afinal,Só as criaturas que nunca escreveramCartas de amorÉ que sãoRidículas. Quem me dera no tempo em que escreviaSem dar por issoCartas de amorRidículas.

Todas as Cartas de Amor são RidículasFernando Pessoa

Todas as cartas de amor sãoRidículas.Não seriam cartas de amor se não fossemRidículas.Também escrevi em meu tempo cartas de amor,Como as outras,Ridículas.

A verdade é que hojeAs minhas memóriasDessas cartas de amorÉ que sãoRidículas.(Todas as palavras esdrúxulas,Como os sentimentos esdrúxulos,São naturalmenteRidículas.)Álvaro de Campos, in "Poemas"Heterónimo de Fernando Pessoa

Almada Negreiros, “Retrato de Fernando Pessoa”, 1964 óleo sobre tela, 225 x 226 cm, CAM - FC Gulbenkian, Lisboa

Primeiro amor. Primeira morteAntón Avilés de Taramancos

Todo canto amei perdéuseme contigo:a luz clara e vibrante da miña xuventude,os bosques entrañables perfeitos de quietudeonde o vento vivía con un lecer antigo.Entón era o silencio o meu mellor amigo,era eu un namorado de todo canto víavivir era unha leda, fermosa moradíaonde o mencer entraba recendendo a pantrigo.

De súpeto viñeches con esa lonxanía,caraveliño feble en terra ventureirae eu abrín outra nova fiestra para o día.E todo canto amei foi unha lumieira,foi a fouce tan íntima que de cote se afíapara ceifar dun pulo brutal a primaveira.

Y tú, ¡Oh, dichosa! Safo

καὶ γάρ αἰ φεύγει, ταχέως διώξει,αἰ δὲ δῶρα μὴ δέκετ ἀλλά δώσει,αἰ δὲ μὴ φίλει ταχέως φιλήσει,κωὐκ ἐθέλοισα.ἔλθε μοι καὶ νῦν, χαλεπᾶν δὲ λῦσονἐκ μερίμναν ὄσσα δέ μοι τέλεσσαιθῦμος ἰμμέρρει τέλεσον, σὐ δ᾽ αὔτασύμμαχος ἔσσο.

αῖψα δ᾽ ἐξίκοντο, σὺ δ᾽, ὦ μάκαιραμειδιάσαισ᾽ ἀθανάτῳ προσώπῳ,ἤρἐ ὄττι δηὖτε πέπονθα κὤττιδηὖτε κάλημικὤττι μοι μάλιστα θέλω γένεσθαιμαινόλᾳ θύμῳ, τίνα δηὖτε πείθωμαῖς ἄγην ἐς σὰν φιλότατα τίς τ, ὦΨάπφ᾽, ἀδίκηει;

A Drinking Song William Butler Yeats

Wine comes in at the mouthAnd love comes in at the eye;That’s all we shall know for truthBefore we grow old and die.I lift the glass to my mouth,I look at you, and I sigh.

William Butler Yeats fotografiado en 1903 porAlice Boughton

Pensando en tiOno no Komachi (825-900)

思ひつつ 寝ればや人の 見えづらむ 夢と知りせば 覚めざらましを

Cortesana leyendo la biografía de la poetisa Ono no Komachi' de Kikugawa Eizan (1812)

Vivamus, mea LesbiaCatulo

Vivamus, mea Lesbia, atque amemus,rumoresque senum seueriorumomnes unius aestimemus assis.Soles occidere et redire possunt:nobis, cum semel occidit breuis lux,nox est perpetua una dormienda.Da mi basia mille, deinde centum,dein mille altera, dein secunda centum,deinde usque altera mille, deinde centum.Dein, cum milia multa fecerimus,conturbabimus illa, ne sciamus,aut nequis malus inuidere possit,cum tantum sciat esse basiorum.

Lesbia, pintura de John Reinhard Weguelin, 1878.

¿Por qué, corazón,por qué ora non falasfalares de amor? ¿Por qué xa non batesco doce batidoque calma os pesares? ¿Por qué, en fin, Dios meu,a un tempo me faltana terra i o ceu?

Por qué, miña almiñaRosalía de Castro

¿Por qué, miña almiña,por qué ora non quereso que antes querías? ¿Por qué, pensamento,por qué ora non vivesde amantes deseios? ¿Por qué, meu esprito,por qué ora te humildas,cando eras altivo?

¡Ou ti, roxa estrelaque din que comigonaciche, poideras por sempre apagarte,xa que non pudechepor sempre alumarme...!

Rosalía sendo aínda unha moza, no ano 1855, fotografada por Mr. Encausse et Cie -con estudio na rúa do Vilar de Santiago de Compostela-

À la belle impérieuseVictor Hugo

Si je demeure,Triste, à vos pieds,Et si je pleure,C’est bien, riez. Un homme sembleSouvent trompeur.Mais si je tremble,Belle, ayez peur.

L’amour, paniqueDe la raison,Se communiquePar le frisson. Laissez-moi dire,N’accordez rien.Si je soupire,Chantez, c’est bien.

Retrato de Victor Hugo por Léon Bonnat

Non si ama con il cuoreAlda Merini

Non si ama con il cuore, si ama con l’anima che si impregna di storia,non si ama se non si soffre e non si ama se non si ha paura di perdere.Ma quando ami vivi, forse male, forse bene, ma vivi.Allora muori quando smetti di amare, scompari quando non sei più amato.Se l’amore ti ferisce, cura le tue cicatrici e credici, sei vivo.Perché vivi per chi ami e per chi ti ama.

Alda Merini diva por Giuliano Grittini

Quítate ya los trajes,las señas, los retratos;yo no te quiero así,disfrazada de otra,hija siempre de algo.te quiero pura, libre,irreductible: tú.Sé que cuando te llameentre todas las gentesdel mundo,solo tú serás tú.

Para vivir no quiero Pedro Salinas

Para vivir no quieroislas, palacios, torres.¡Qué alegría más alta:vivir en los pronombres!

Y cuando me preguntesquién es el que te llama,el que te quiere suya,enterraré los nombres,los rótulos, la historia.Iré rompiendo todolo que encima me echarondesde antes de nacer.Y vuelto ya al anónimoeterno del desnudo,de la piedra, del mundo,te diré:"Yo te quiero, soy yo."

Pedro Salinas, imagen de archivo sin fecha

Eu xa te chameicando soio a voz do vento soaba.Cando o silenzo chamaba polas verbas,eu xa te chamaba.Eu xa te namoreicando o amor era unha folla branca.Cando a lúa namoraba as outas cumes,eu xa te namoraba.Sempre,dende a neve dos tempos,eu, na túa ialma.

Eu en tiCelso Emilio Ferreiro

Eu xa te busqueicando o mundo era unha pedra intaita.Cando as cousas buscaban os seus nomes,eu xa te buscaba.Eu xa te procureino comezo dos mares e das chairas.Cando Dios procuraba compañíaeu xa te procuraba.

Das fontes dos teus ollosflun ríos de sono.Pero ti sempre dura e desvelada, batida polo vento no peirán…María Silenzo, eu roubaría no ceoa estrela de mel, na iaugaa estrela de pratapra che mercar a fala.Se queres ulir floresdareiche a flor da lúa.

María SilenzoRicardo Carvalho Calero

Cabeira de choiva, ollos de brétema:María Silenzo, esfarrapada, á espreita.Sempre agardando, pola noite, as barcas.A túa anguria fala con olladas.María Nocturna : no peirán, que esperas?Polo día non vives?Naces cada solpor? Cás da primeira estrela?María Silenzo sempre dura e muda….Cal é a barca que agardas?

Que afogado esperasMaría da Sombriza Espranza?María Silenzo: agardas a túa voz?As ondas do mar levado roubaroncha?De choiva e vento vestida,María Silenzo, calada…

María do mar, que barca agardas?Queres o sol, carne da lúa fría ?O sol é un porco-espiño disfrazado.No mar agora, ourizo do mar dorme.Pescado pola cana do abrente,heicho de dar, raiolante e mollado.María Silenzo, Voz Durmida, ¡fala!

Ibn Al-Jatib جاءت معذبتي في غيهب الغسقكأنها كوكب الذري في الأفق.فقلت نورتني يا خير زائرة,أما خشيت من الحراس في الطرقفجاوبتني و دمع العين يسبقهامن يركب البحر لا يخشى من الغ

Las mil y una noches (1824) según el pintor Paul Emile Destouches

Dar a venit un norȘi ochiul s-a-nchis,Ori s-a speriatȘi-a fugit în chipul tăuLângă celălalt ochi,Lângă fruntea și lângă guraCare nu mă iubesc.

Arcadă Marin Sorescu

Azi am văzut un ochiCare mă iubea.Vedeam bine că m-ar fi primitSub sprânceana lui.

Quisiera que se mirarany se sonrieran mutuamente [...]sentados allí en lo oscuro compartiendo un sueño a medias […].Y al cabo de uno o dos ratosmi poema se dará cuenta de algo [...]:de lo mucho que le gusta hablar con esa poesía,su forma de arrojar metáforas por la mirada [...].

Poema de amor contra el sistemaMarwan

Yo quiero escribir un poemaque se escape corriendo de los antidisturbios,que entre jadeando en un portaly vea pasar hombres armados en dirección hacia la nada.Y allí descubra también escondidaa una poesía de melena rubia y ojos solares,huyendo de esos tipos que golpeana quienes sueñan otros mundos.

Y esa poesía de melena rubia advertirá a su vezlas cosquillas que mi poema le provoca al hablarlecon sus hipérboles republicanas [...],y tendrán un amor revolucionario,fuera del mundo, fuera del sistema,dentro de los libros [...].

Escucha otros poemas