Want to create interactive content? It’s easy in Genially!

Reuse this genially

"W pamiętniku Zofii Bobrówny"

Marzena Buszka

Created on March 19, 2020

utwór Juliusza Słowackiego

Start designing with a free template

Discover more than 1500 professional designs like these:

Correct Concepts

Microcourse: Artificial Intelligence in Education

Puzzle Game

Scratch and Win

Microlearning: How to Study Better

Branching Scenarios Challenge Mobile

Branching Scenario Mission: Innovating for the Future

Explore all templates

Transcript

Niechaj mię Zośka o wiersze nie prosi,Bo kiedy Zośka do ojczyzny wróci,To każdy kwiatek powie wiersze Zosi,Każda jej gwiazdka piosenkę zanuci.Nim kwiat przekwitnie, nim gwiazdeczka zleci,Słuchaj — bo to są najlepsi poeci. Gwiazdy błękitne, kwiateczki czerwoneBędą ci całe poemata składać.Ja bym to samo powiedział, co one,Bo ja się od nich nauczyłem gadać;Bo tam, gdzie Ikwy srebrne fale płyną,Byłem ja niegdyś, jak Zośka, dzieciną. Dzisiaj daleko pojechałem w gościI dalej mię los nieszczęśliwy goni.Przywieź mi, Zośko, od tych gwiazd światłości,Przywieź mi, Zośko, z tamtych kwiatów woni,Bo mi zaprawdę odmłodnieć potrzeba.Wróć mi więc z kraju taką — jakby z nieba.

Juliusz Słowacki

"W pamiętniku Zofii Bobrówny"